४४ वर्षअघि अमेरिकामा पढ्नका लागि आएका थिए, ईश्वर देवकोटा । त्यसबेला अमेरिका बिरानो थियो । ‘नेपाली बोल्ने एउटै मान्छे पाए पनि देउता भेटेजस्तो लाग्थ्यो’ वरिष्ठ इन्जिनियर देवकोटा सम्झन्छन्, ‘ढाका टोपी लगाएको कोही देख्नु कम्ता खुसीको कुरा थिएन ?’

त्यसताका नेपालीहरू फाट्टफुट्ट मात्रै पुगेका थिए । उनी पढ्ने विश्वविद्यालयमा एकै जना नेपाली थिएनन् । उनलाई अत्यास लाग्थ्यो । सन् १९८१ मा नर्थ क्यारोलाइनाको रालेस्थित एनसी स्टेट युर्निभर्सिटीमा सिभिल इन्जिनियरिङ पढ्न आएका बेला एकाध नेपाली परिवार भेटिन्थे । तर पनि भेट्न वा भलाकुसारी गर्न सम्भव हुँदैनथ्यो, मोबाइल थिएन, जिपीएस थिएन । फलानो नेपाली कहाँ छ भनेर म्याप हातामा बोकेर खोज्दै हिड्नुपर्थ्यो।